Vermoeiend offensief
Je hebt drie katten. Je hebt een nieuwe bank. Kreeg je het bij de oude bank al met geen mogelijkheid voor elkaar de katten af te leren aan de bank te krabben, bij de nieuwe bank is het al helemáál feest. Eérst proberen ze het. Eérst krijgen ze straf, zoals ze altijd kregen, maar dat helpt natuurlijk niet. Dan besluit je tot een drastischer maatregel. 'S-nachts niet meer in de woonkamer en overdag even uit de kamer verbannen worden wanneer er gekrabt wordt. Maarja, dan heb je dus drie katten. Uit één nest, ook nog. Dat betekent, dat ze op elkaar zijn ingespeeld op een manier waarvan zelfs de beste sport-teams alleen kunnen drómen. En dan begint de oorlog: de katten besluiten unaniem tot een tegen-offensief en een dag later vraag je je af, of de nederlandse overheid het veilig zou achten een kordon blauwhelmen naar Nieuw-Waldeck uit te zenden.
Het vervelende met deze drie is dus, dat zij erg goed met elkaar samenwerken. Ze weten, hoe ze op mijn zenuwen kunnen werken en doen dat dan ook met verve: om de beurt halen ze hetgeen uit, dat niet mag, krijgen ze straf, en neemt de volgende het stokje over. Het is de door mij gevreesde FAA: Front Anti Annibal. Ze dagen me uit, ze treiteren me. Mensen, die het wel eens hebben zien gebeuren, zijn letterlijk wel eens mijn huis uit gevlucht. Toen Paul en ik gingen samenwonen ging het beter: toen ik alleen woonde waren de aantallen ongelijk, maar tegen 2 mensen is moeilijker op te boksen. Maar vandaag is Paul aan het studeren en wat hij aan het doen is is belangrijk, dus wat de bank betreft sta ik er vandaag alleen voor. Morgen is ook een potentieel afschrikwekkende dag: dan is Paul werken.
Op dit moment zit Loki al bijna een kwartier opgesloten in de slaapkamer. Ik ga hem zo maar weer bevrijden, ik vind het zielig. Max heeft al een paar eenzame opsluitingen in de gang te pakken gehad, alsook een paar tikken met de krant. Vervaarlijk zwaait hij met zijn staart als ik zijn kant uit kijk, uitdagende blik in de ogen. Beertje houd zich op dit moment nog redelijk afzijdig van onze oorlog, maar wat niet is, kan nog komen. Nu Loki is opgesloten is de rust weer even wedergekeerd en ik hoop, dat hij straks zijn excuses aanbied als ik hem weer uit de slaapkamer laat (dat doen ze namelijk écht, als ze flink straf hebben gehad) en zijn lesje heeft geleerd. Want ik hou zielsveel van mijn katten, maar OH, wat kunnen ze soms irritant zijn..
November 26th, 2006 at 18:59
Katten zijn geweldig
Ik kan er niks aan doen maar ik vind het eigenlijk wel leuk al is het voor jou na verloop van tijd vreselijk frustrerend denk ik :):P
Succes ermee!
x
Sjoerd
November 26th, 2006 at 19:23
Kl— katten, ze zullen het nooit laten.
Ze zijn alleen zo mooi, lief, grappig, leuk, zelfs onmisbaar en aardig.
Reken er maar op dat hebben ze echt in de gaten.
November 26th, 2006 at 21:20
Gebruik dan de plantenspuit. Even nat spuiten als ze op de bank willen springen of er op gesprongen zijn. Gegarandeerd succes, Annibal. Op de Apenheul geberuiken ze ook water met succes.
November 26th, 2006 at 21:34
Plantenspuit? en er schijnt een of ander goedje in de dierenhandel te zijn, wat ze vreselijk vinden.
Hmmmmm, staat dit ons ook nog te wachten? Stoffen of leren bank?
November 26th, 2006 at 23:00
Had je anders verwacht van hun samenzwering, volgens mij is dat niet voor het eerst. Ik ben bang dat hun 3tjes het langer volhouden als jij.
Misschien is er iets in de handel misschien ff checken.
Veel liefs Mamsl-)
November 26th, 2006 at 23:16
Katten zijn ooohhhh zooo leuk… Maar kunnen ook zwaar irritant vervelend zijn soms hihi…
Maar die bank moet wel heel blijven hoor… Anders kunnen we er 10 december niet op zitten…
November 27th, 2006 at 00:59
Ehm… kan ik nog afzeggen voor de 10e december..?!
Nee, geintje!!
Net zo hard terug blijven treiteren! Kom op! Laat je niet kennen!
November 27th, 2006 at 11:50
@ Sjoerd: Haha, weet je wat nu de grap is? Op het moment kan ik ze wel achter het spreekwoordelijke behang plamuren, maar een paar weken later is het alweer een annekdote voor op feestjes.. Want daarom zit ik nooit verlegen met mijn 3 ettertjes
Ze zijn inderdaad geweldig! X terug!
@ Papa: Dat is ook zo storend, zeg maar.. Maar toch.. Ze blíjven toch mijn lieve kindjes
@ Vedat: De plantenspuit.. Sinds de vorige het een jaar geleden begaf heb ik nooit een nieuwe aangeschaft. Ik heb het geluk 3 waterkatten te hebben, het doet ze geen zier wanneer je ze de volle laag geeft met water (we hadden voorheen zo’n plantenspuit die je kan oppompen, net als zo’n supersoaker), ze gaan je hoogstens stoïcijns aan zitten kijken terwijl je het doet.
@ Janneman: Heb ik ook zitten zoeken, maar op diverse kattenfora heb ik weer gelezen dat dat spul niet alleen stinkt voor katten.. En het laat ook nog eens een vettig laagje achter op je meubels
Het is overigens een stoffen bank, een leren bank durven we écht niet aan. Ik had ooit een leren jas, maar die hebben mijn schatjes vanaf de kapstok weten te slopen.. Leer krast zo snel. Wellicht zijn jouw lieve (s)katten wat minder hyper-actief dan de mijne? Die van mij zijn nogal extreem, schijnt.
@ Mama: Nee, ik was er inderdaad al bang voor.. Maar dat maakt het er niet vervelender op
X
@ Erica: Je weet het, katten weten soms precies op de juiste knopjes te drukken om je helemaal gek te laten worden van frustratie.. Haha, ik zal het tegen ze zeggen.. Dát zal ze leren!
En gelukkig is de kans groot dat ze tegen díe tijd weer een beetje zijn opgedroogd. Bovendien zijn ze bang voor een hele kamer vol bezoek (op Loki na), dus dan heb je nog maar één kat om je zorgen om te maken. De rest zit dan toch onder ons bed 
@ Nien: Haha, nouja.. Naar verluid heb je op het strand een stuk minder last van mijn liefjes
Haha, ben ik ook best nog goed in hoor.. Zij zijn ook niet altijd even blij met mij. Zo is de ‘verplicht knuffelen’-straf heel gevreesd hier in huis