I can’t change the world (But still I try)

21 Oct 2006 5 Comments

by Annibalin Pirate kitty has an opinion

Het is nu oktober en oktober staat in het teken van de vreselijke ziekte borstkanker. Dankzij vele initiatieven, slimme ‘marketing’ en goede voorlichting is het de stichting Pink Ribbon gelukt om veel aandacht te krijgen voor de strijd die zij voert. En terecht! Maar tegelijk met deze Pink Ribbon-actie komt bij mij ook iets anders op: mijn haat-liefdeverhouding met goede doelen. Want wat ben ik blij, dat ze er zijn.. Maar wat maken ze het me soms moeilijk. Er zijn zó veel goede doelen, die ik graag zou willen steunen.. Maar dat gaat gewoonweg niet.

Ik doneer maandelijks een bedrag aan vier goede doelen (Greenpeace, Sea Shepherd, de Dierenbescherming en Save the Children), geef aan collectes van diverse stichtingen, koop straatkranten, maak soms geld over aan de dierenambulance, de hartstichting en de KWF. Ik teken me gek aan petities en stuur bijna dagelijks voorgetypte mailtjes naar diverse belangrijke mensen die ècht een verschil zouden kunnen maken, áls ze toch maar gehoor gaven aan de oproep in deze e-mail. Mijn lief geeft maandelijks nog aan de Novib, ik wil (nadat ik mijn examen gehaald heb, mócht dat ooit nog lukken) misschien gaan helpen als vertaler voor de nederlandse Sea Shepherd-website en ik overweeg een kat te adopteren bij de Stichting FIV-FeLV. En daar heb je het dus al.. Er zijn altijd méér goede doelen, die mijn tijd en/of geld nodig hebben, om iets te kunnen bereiken op het gebied waar zij bezig zijn. Er zijn altijd weer misstanden, die rechtgezet moeten worden, mensen in rampgebieden die het niet redden zonder hulp, onderzoeken naar vreselijke ziekten die gedaan moeten worden, dieren die een beter leven verdienen. En daar sta je dan, als je gezegend bent met een flink inlevingsvermogen; het is me gewoon teveel! Ik zou graag.. Maar ik kan niet. Dus daar gaan we weer. Oktober, de maand dat borstkanker in de schijnwerpers staat. Oktober, de maand dat ik goede doelen weer eens beu ben.

(En toch.. Die arme zieke katjes :-( *Zucht*…)

Previous Next

5 Comments (+add yours?)

  1. Vedat
    Oct 21, 2006 @ 23:31:00

    Juist, Annibal. Dat is ook mijn makke en dus heb ik besloten nooit meer te geven aan de deur en op geen enkel verzoek in te gaan, tenminste als er een acceptgiro bijgesloten is. Ik zoek zelf uit waar ik aan wil geven en dat is wisselend. Daar ik mensen altijd nog belangrijker vind dan dieren, kom ik aan dieren dus niet toe en ik voel mij daar niet eens meer schuldig over.

  2. miek
    Oct 21, 2006 @ 23:40:00

    Welja, me too! Ik ben overal v

  3. Sjoerd
    Oct 22, 2006 @ 00:30:00

    Mja, ik ben denk ik wat anders ingesteld, ik geef eigenlijk helemaal niks.

    Niet dat het me niet interesseert, niet dat het me niets doet… Maar juist omdat er zoveel zijn moet je gewoon een paar kiezen.

    Ik geef alleen geld voor collectes van de Kankerstichting, aids-onderzoek en andere ziekten die we kennen en geen remedie voor hebben.

    WNF vind ik een nobel doel maar zij geven mij teveel geld uit om hun eigen organisatie te kunnen betalen.

    Greenpeace… tja… ik vind hun acties vreselijk. Ze krijgen geen geld van me. Maar goed ze leggen soms de aandacht wel bij een gevoelig punt waar nodig eens over moet worden gediscusseerd.

    En naja… etc… Ik zoek meer doelen die rendement hebben op de langere termijn en die me aanspreken :)
    Ik ben me geld namelijk nog niet beu. :D

  4. Martine
    Oct 22, 2006 @ 06:59:00

    Ik weet precies wat je bedoelt. ‘t Is heel dubbel allemaal. Gister werd ik aangesproken door een dame die mij donateur wilde maken van het KWF i.v.m. borstkanker. Ik heb toen bedankt, maar liep met een zwaar schuldgevoel weg.

  5. Annibal
    Oct 22, 2006 @ 22:06:00

    @ Vedat: Je hebt gelijk, dat zou ik ook moeten doen. Ik denk, dat ik de helft van mijn vaste donateurschappen ga opzeggen en met het geld dat ik daarmee uitspaar, telkens andere doelen ga steunen. Ik heb juist weer meer met natuur- en dierenbescherming, dus zo komen er uiteindelijk bij alle doelen wat terecht denk ik :)
    @ Miek: Thnx voor de tip! Ik kan ook geen nee zeggen als er mensen voor mijn neus staan met een heel verhaal.. Hoewel het wel steeds makkelijker wordt naarmate er vaker mensen met klembordjes achter me aangehold komen als ik de stad in ga.. Liefs terug!

    @ Sjoerd: Haha, ik het mijne ook niet.. Maar toen ik mijn huis verkocht en plots weer geld te besteden had vond ik, dat ik niet de enige moest zijn die daarvan zou profiteren. Maarja, uiteindelijk is het zo jammer dat je dan dus weer dit verhaal krijgt :P En zo kiest ieder wat hij/zij belangrijk vind :)
    @ Martine: Erg is dat he? Ik heb dat ook altijd, terwijl ik naar mijn idee toch echt wel betrokken ben met van alles en nog iets.. Ah well, je kan in elk geval altijd nog een keertje ‘los’ wat geld overmaken, zo help je ook :)

Leave a Reply