Want Alan die was jarig en dat vierden wij, ei ei! Hiernaast staat een afbeelding van het boek dat wij voor hem kochten (voor alle nieuwsgierige aagjes op mijn ‘de stad in’-log ;)) en ik hoop dat hij veel plezier zal hebben bij het lezen ervan. De schrijver, Jeff Noon, is al jaren een favoriet van mij en ookal zijn zijn boeken redelijk prijzig, ik ben toch aan het proberen om mijn boekenkasten op te sieren met een collectie van zijn boeken. De huidige uitgaven vind ik erg mooi, maar moeilijk te vinden, dus ik was érg blij toen ik een Jeff Noon op de kop wist te tikken voor onze vriend. Alan houdt erg van sci-fi en fantasy, dus als het goed is zou hij deze zgn. cyberpunk-stijl te gek moeten vinden. Ik ben benieuwd!
Gisteren was een heerlijke dag; in de middag vertrokken wij richting Lelystad met Paul’s zus Suus, om een verlate felicitatie aan zijn vader te kunnen geven. Die was de dag vóór mij, de 27e juni, jarig, maar omdat Paul’s ouders meteen de zaterdag ná zijn verjaardag op vakantie gingen en afgelopen donderdag pas terugkwamen hadden wij daarvoor geen eerdere gelegenheid. Om dit weer een beetje goed te maken leek het mij een leuk idee om een mooie verlate-verjaardags-taart voor hem te maken, dus al sinds het begin van deze week was ik druk bezig. Eerst vlinders van suikerwerk opspuiten (moeilijk! Veel oefenen nog..) omdat die een aantal dagen moeten drogen, om vervolgens vrijdagavond vanaf een uur of negen tot half twee ‘s-nachts de daadwerkelijke taart in elkaar te knutselen. Dat is een hoop tijd, maar ik heb een aantal dingen die ik nog nooit heb gedaan geprobeerd en het resultaat was dan ook geweldig (even een veer in eigen anus kan geen kwaad, toch?):
Eerst de vleugels opspuiten:



Dan lijfjes aan de vleugels maken:

En dan de taart eronder:




Ikke trots!! Paul’s vader was er ontzéttend blij mee, zijn gezicht toen de taart aan hem werd onthuld (hij wist nergens vanaf) was onvergetelijk. Het leuke was, dat hij op dit moment een waterlelie in zijn échte vijver heeft die op het punt van bloeien staat, dus dat was per ongeluk een extra leuk detail.
Vanuit Lelystad zouden wij in de avond doorrijden naar Amsterdam, waar Alan woont, om daar zíjn verjaardagsfeestje bij te wonen. Helaas kamen we daar later aan als ik zou hebben gewild, maar gelukkig was het er nog wel érg gezellig. Wanneer wij Alan zien vind ik het altijd weer jammer dat wij deze ras-amsterdammer nóóit zullen kunnen overhalen om in Den Haag te komen wonen; ik zou hem heel graag wat meer in de buurt hebben.
Ondanks het feit dat wij érg laat aankwamen gebeurde er toch nog iets, waar ik me al toen ik Alan’s uitnodiging in mijn mailbox zag staan op verheugd had. Toen we erheen reden, was ik bang, dat het al te laat zou zijn, maar gelukkig waren wij nèt op tijd: een vriendin van Alan, met wie ik vorig jaar een ontzettend female bonding-moment had, was er nog en ik heb éindelijk met haar kunnen afspreken! Op het vorige feestje hadden wij wel e-mailadressen uitgewisseld met dit doel voor ogen, maar als gevolg van over-actieve spam-filters, foute e-mail-adressen, hele ernstige griepen, examens en verhuizingen is er helaas het hele jaar niets meer van gekomen. Nu dus wel, en ik verheug me daar ontzettend op. Het was wel een beetje raar, omdat we elkaar al een paar jaar achter elkaar hadden gezien op Alan’s feestje, dat vorig jaar opeens de vonk ontzettend oversloeg. We hebben dezelfde humor, dezelfde liefhebberijtjes en op de één of andere manier dus een ontzettende klik. Ik moet haar nog even bellen om de afgesproken datum ietwat te stroomlijnen, maar dat er een afspraak is staat vast. Het leuke is, dat Paul het ontzettend goed met haar vriend kan vinden, dus dat is dubbel zo leuk
(Zij wonen in Haarlem, dus er moet altijd een laatste trein worden gehaald, vandaar mijn angst te laat te zijn.)
Vandaag hadden we overigens echt een off-day: we waren pas om twee uur wakker (I still love my luxaflex), zijn na ons ontbijt even boodschappen wezen doen en waren vervolgens zo moe toen we terugkwamen dat we een spontane siësta hebben gehouden tot een uur of zes. Daarna een beetje gegeten, beetje krantje gelezen, op ons balkon rondgehangen en verder.. Helemaal niets!
(P.S.: Voor eenieder die opgegroeid is toen het computerspel gemeengoed begon te worden of die anderszins bekend is met Space Invaders: Tjek dit!!!) (Echt even doen, dit is fucking briljant!)