Over een prettig weerzien..
Nouja, op mijn weblog hapert er dus van alles, maar er zíjn momenten dat het dus mooi wel lukt. Wat ook maar mooi wél is gelukt, is de keuken. Na drie dagen lang bellen met de Ikea, de nodige frustraties en hevige nachtmerries blijkt nu, dat eigenlijk de gehele keuken al die tijd al op voorraad was. Waren ze even vergeten te checken. Het enige waar we nog op moeten wachten zijn de schuifdeurtjes van één bovenkastje en de oven. Alsnóg dit weekend installeren dus.. Vandaag was dus weer een voorwerk-dag: het oude laminaat hebben we uit de woonkamer gesloopt en de gasleiding en de afvoer zijn door mijn papa omgelegd. Morgen gaat hij ook het water omleggen. Morgen gaan we ook de keuken ophalen en beginnen Paul en zíjn papa met de installatie daarvan.
Het grote aftellen is nu dus toch begonnen: nog een dag of 3-4 en het huis is in elk geval verhuis-klaar. Het laminaat in de slaapkamer is gisteren gelegd (met dank aan mijn neef/vriend Marco) en de tegels in de keuken zijn gisteren ook keurig gevoegd. Ik kan me nog steeds niet echt voorstellen dat we nu toch écht bijna klaar zijn; voor mijn gevoel is het nog heel erg ver weg.
************
Zonet, in de Albert Heijn, liep een oudere heer mij tegemoet. Een bekend gezicht, bedacht ik me. Terwijl hij me al voorbij aan het lopen was drong het ineens tot me door: MENEER BLOM! Meneer Blom had mij óók herkend, want terwijl hij langs me liep had hij me al vragend aangekeken. Gelijktijdig draaiden we ons om en begonnen te lachen: een vrolijk weerzien. Meneer Blom was vroeger een collega van mij, toen ik bij BuZa* werkte. Bij BuZa was meneer Blom een begrip: iedereen kende hem, hij had altijd een vriendelijk woord voor iedereen en op de één of andere manier is het zo’n zeldzame persoonlijkheid die een ruimte alleen al met zijn aanwezigheid op kan vrolijken. Enige tijd voor ik daar wegging ging meneer Blom met pensioen, tot groot verdriet van al zijn collega’s. Ik weet zeker, dat hij daar nog steeds wordt gemist. Vandaag had ik het zeldzame genoegen om hem, 6 jaar na dato, warm de hand te kunnen schudden. Hij was geen steek veranderd; hij zag er geen dag ouder uit als de laatste keer dat ik hem zag en ook qua karakter is meneer Blom nog altijd dezelfde. Een tijdje hebben we staan praten en toen we afscheid namen voelde ik me blij. Blij, dat deze man nog gezond en wel rondloopt. Blij ook, dat ik hem na al deze jaren nog eens kon spreken. Ook Paul was metéén van hem gecharmeerd; hij hééft gewoon iets, die man. Tijdens het gesprek bleek, dat ook hij naar Nieuw-Waldeck aan het verhuizen is. Dat we elkaar waarschijnlijk nog wel vaker tegen zullen gaan komen, is daardoor redelijk zeker. Ik hoop in elk geval van wel…
*: BuZa is voluit het Ministerie van Buitenlandse Zaken.
April 14th, 2006 at 21:30
Leuk he weer mensen te zien die je lange tijd uit het oog verloren bent. En al helemaal als ze ook nog gezond en wel zijn.
Nog een paar dagen en je hoeft niet meer heen en weer te karren.
Wat zal het wennen zijn niet meer van hoy naar her vliegen.
Veel liefs, Mams XXX
April 15th, 2006 at 08:49
Dat klinkt inderdaad als een bijzonder mens, die meneer Blom! Ik zou hem ook wel eens willen ontmoeten!
April 15th, 2006 at 09:19
Altijd leuk om zo’n oude bekende tegen te komen. enne…. Succes verder met klussen!
April 15th, 2006 at 19:38
Jij hebt ene leuke dag gehad zeg. Alles en iedereen werkt. Jouw familie, jouw weblog en je bent nog blij ook. Kan ik me voorstellen als je plotseling iemand ontmoet, die aardig is.
Wat mij wel opvalt is, dat jij het nooit hebt over wat jij hebt gedaan? Doe jij niks?
April 15th, 2006 at 22:28
Als het me ooit lukt om te gaan verhuizen. DAn vraag ik aan jou een planlijst. Echt je bent zo goed bezig!!
April 15th, 2006 at 22:47
Wowww.. dus het huis is al bijna klaar :O
Wens jullie heel veel geluk in jullie nieuwe huis, en veel sterkte met het verhuizen
April 15th, 2006 at 23:51
Ze doet nog meer als de rest, vandaag of morgen moeten we haar in de stijgers zetten. groetjes Mams:-)
April 16th, 2006 at 09:55
@ Mama: Zeker weten, was een fijne verassing! Hehe, dat zal zeker wennen zijn.. Denk ook dat ik het uitslapen zo ondertussen verleerd ben.. Maar zullen weldra zien
@ Martine: Hihi, wie weet
Je weet maar nooit.. Hoe zit dat trouwens met die loggers-meeting welke je ooit bedacht had?
@ Matthé: Dank je wel
Komt helemaal goed.. Aan het eind van het weekend meer foto’s hoor! (Gesteld dat mijn log weer meewerkt)
@ Vedat: Haha, heb inderdaad, ondanks de vele stress, last van positieve karma, ofzo.. Oh, je bedoelt qua werk ofzo? Hihi, ik zet er wel eens wat over neer, maar meestal is dat nogal tussendoor. Zal er binnenkort eens een logje over schrijven.
@ Janneman: Je bent welkom hoor, it never hurts to help
Enneh.. Jullie zijn ook een keer aan de beurt, ik wéét het gewoon 
@ 10: Lief, dank je wel! Gaat idd erg hard, sta er zelf ook nog steeds van te kijken..
@ Mama: Is ook míjn huis he? Dan moet ik ook een stapje harder lopen als de rest..